
แบบจำลองการคาดการณ์อาจทำงานได้ดี แต่ก็ยังอาจล้มเหลวในการนำไปใช้งานจริงได้ สำหรับ คุณปุณยิสา (กีกี้) ทรัพย์ตาสัน นักออกแบบผลิตภัณฑ์ (Product Designer) ที่ NEX Health Intelligence ความท้าทายคือการเปลี่ยนการคาดการณ์ความเสี่ยงในการติดเชื้อให้กลายเป็นข้อมูลที่ทีมป้องกันและควบคุมการติดเชื้อสามารถทำความเข้าใจ ตรวจสอบ และนำไปใช้ในกระบวนการทำงานที่มีอยู่เดิมได้ คำถามที่ว่า เราจะช่วยให้ทีมทำงานได้เร็วขึ้นได้อย่างไร โดยที่ยังคงให้พวกเขาเป็นผู้ตัดสินใจเอง? — สิ่งนี้ได้กลายมาเป็นแนวทางที่กีกี้และทีมงาน NEX ในวงกว้างใช้ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์

เน็กซ์ เฮลท์ อินเทลลิเจนซ์
จากคำทำนายสู่กระบวนการทำงานจริง
แบบจำลองการคาดการณ์ของ NEX จะประเมินว่าผู้ป่วยรายใดอาจมีความเสี่ยงสูงที่จะติดเชื้อ ซึ่งช่วยให้ทีมป้องกันและควบคุมการติดเชื้อ (IPC) สามารถจัดลำดับความสำคัญของผู้ป่วยเพื่อตรวจทานหรือคัดกรองอย่างตรงเป้าหมายได้ แต่สิ่งนี้ไม่ใช่การวินิจฉัยโรคหรือข้อสั่งการ
การคาดการณ์ของเราไม่ได้มีไว้เพื่อตัดสินว่าอะไรถูกหรือผิด แต่มีไว้เพื่อสนับสนุนการตัดสินใจของแพทย์ตลอดขั้นตอนการทำงานของพวกเขา
บทบาทของ Kiki คือการทำให้การคาดการณ์เหล่านั้นเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ง่ายและมีประโยชน์ คะแนนความเสี่ยงเพียงอย่างเดียวนั้นให้ประโยชน์ที่จำกัด ทีมงานจำเป็นต้องเห็นว่าใครคือผู้ที่ถูกระบุตัวตน เหตุใดพวกเขาจึงอาจมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้น และบริบททางคลินิกที่อยู่เบื้องหลังการคาดการณ์นั้นคืออะไร
ดังนั้น ผลิตภัณฑ์นี้จึงนำเสนอการคาดการณ์เป็นส่วนหนึ่งของภาพรวมของผู้ป่วยและหอผู้ป่วยที่กว้างขึ้น ซึ่งช่วยให้ทีมตัดสินใจได้ว่าจะมุ่งเน้นความสนใจไปที่จุดใด โดยที่การตอบสนองทางคลินิกยังคงเป็นหน้าที่ของทีมงาน
ความถูกต้องไม่ใช่สิ่งเดียวที่ใช้วัดประโยชน์ในการใช้งาน
แม้แต่โมเดลที่แม่นยำก็อาจสร้างความขัดแย้งได้ หากผลลัพธ์ที่ได้ไม่ชัดเจนหรือไม่สอดคล้องกับแนวทางปฏิบัติงานที่มีอยู่
นั่นคือสาเหตุที่การพัฒนาผลิตภัณฑ์ร่วมกับทีม IPC ยังคงดำเนินต่อไปหลังจากสร้างโมเดลเสร็จแล้ว Kiki ทำงานร่วมกับผู้ใช้เพื่อทำความเข้าใจว่าข้อมูลนั้นชัดเจนหรือไม่ ข้อมูลดังกล่าวเข้ากับกิจวัตรประจำวันของพวกเขาตรงไหน และสิ่งใดที่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงในโรงพยาบาลต่างๆ

Kiki ร่วมมือเคียงบ่าเคียงไหล่กับทีมคลินิกเพื่อสร้างเครื่องมือที่สอดรับกับแนวทางปฏิบัติทางคลินิกที่แท้จริง
ข้อมูลการใช้งานสามารถแสดงให้เห็นว่าทีมต่างๆ ใช้ส่วนใดของแพลตฟอร์มบ้าง การพูดคุยกับทีมเหล่านั้นช่วยให้ NEX เข้าใจว่าข้อมูลดังกล่าวช่วยให้พวกเขาทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นอย่างแท้จริงหรือไม่
การเฝ้าระวังและการคาดการณ์อัตโนมัติทำงานสองอย่างที่เกี่ยวข้องกันแต่มีความแตกต่างกัน การเฝ้าระวังช่วยให้ทีม IPC ระบุและจัดการกับการติดเชื้อและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วได้ ส่วนข้อมูลปัญญาประดิษฐ์เพื่อการคาดการณ์การติดเชื้อจะเพิ่มอีกระดับหนึ่ง นั่นคือการระบุผู้ป่วยที่อาจมีความเสี่ยงมากกว่าได้ล่วงหน้า เพื่อให้ทีมงานสามารถพิจารณามาตรการป้องกันได้ทันท่วงที
สำหรับ Kiki แล้ว เป้าหมายไม่ใช่การให้อัลกอริทึมเข้ามาควบคุมดูแล แต่เป็นการให้ข้อมูลที่ชัดเจนและรวดเร็วยิ่งขึ้นแก่ทีม IPC เพื่อให้พวกเขาสามารถตัดสินใจโดยมีข้อมูลประกอบที่ดีขึ้นได้
